giovedì 14 gennaio 2016

s' eremita















S’ eremita



Si fio istadu naschidu in  foresta
Aio fatu una palafita
Pro cantu est su tempus chi mi restat
Inie passend’ ora che eremita
Chena connoscher sas dies de festa
E de dulches ingordos mancu fita
De sonos e de nuscos arestes
Tio campare e sa pedde a beste.

Sa cumpantzia non diat mancare
Chena fagher sebèru de sa ratza
Putzones mi nde diant ischidare
Cantende e asendemi sa fatza
Sas feras e sirvones su giogare
Non lassant ca non timent sa catza
Totu sos animales sunt bennidos
Cuntentos d’ esser 'istados cumpridos

Sas piantas, fiores e sos frutos
Mi faghent siat domo che giardinu
Coglio solu sos ramos chi sunt rutos
E azendo unu fogu continu
Gai de note a ojos allutos
Bido abitadores pius vicinu
Su cucu, su mazone e sa tonca
E sas bijones chi m’ enint a conca.

venerdì 1 gennaio 2016

Frinas de mare








Frinas  de mare


Sighende   frinas ch’ essin dae mare
su  caddu  'e s' unda  paret minetosa,
dae   fungutos  abba regogliosa
l’at posta  subr’ e totu  a isprumare.
Cuss’ ebba .. sa  pius balentiosa
de   totu  faghet pro  che las cuare,
paret de l’ider  como   ch’ apat bintu
de sa natura  giumpadu   rechintu  .

Isperiat   dae altu sas minores
chi li lassan su passu  in su sighire,
non  resessin  niune  ‘e l’impedire
s’ andela .. e li porrin sos onores.
Una risposta tian cherrer ischire
“a inue  ch’ est gitende  sos furores”,
no abbaidat a fiancu perunu
.. in segus sighit sa trat’ e niunu.

Est s’unda  de s' airu giovanile
chi partit dae  su coro, cando anneu,
lis cuat  a dolu issoro  un’ impreu
chi siat in domo:  vida  e s’antarile.
Andade  gioventura  chin  Deus
est tempus  de  giumpare su giannile,
sighide de su mare  cussas frinas
leende  de su cras  bonas istrinas.


Brezza di mare
Seguendo la brezza del mare
Il cavallone appare minaccioso
Raccolta l’ acqua dai profondi abissi
Emerge sopra in forma schiumosa.
Quella giumenta .. la più valente
Fa di tutto per nasconderla..
Sembra di vederla ora vincente
.. della natura ha saltato il recinto.
Osserva dall’ alto le più piccole
Onde… che la lasciano passare
Nessuno riesce a fermarla
Nel cammino … e gli porgono gli onori.
Una risposta vorrebbero sentire:
“dove porta i suoi furori?”.
Non si guarda ai fianchi..
Ne dietro … se qualcuno la segue.
E’ l’ onda della rabbia giovanile
Che parte dal cuore.. quando il fato
Nasconde con gran dolore ogni speranza
Che sia di casa: vita ed arco.
Andate con Dio.. ragazzi!
È tempo di saltare la soglia.
Seguite la brezza del mare
Raccogliendo i doni del domani


"sa rundine 'e su coro" litera de augurios de una femina a s' ergastulanu











"sa rundine 'e su coro" litera de augurios de una femina a s' ergastulanu

Aecò .. ! sa rundin’ e su coro
Si pesat .. pro agatare a tie
Penseris de momentu cadadie
Chi sighin sas isperas issoro
De te mi sento sienda- tesoro
E tue das sa lughe e alenu a mie
Presente semper .. inue siat chi sies
S’ idea chi mi das .. eo la coloro.
E tando faghe de forza virtude
Su oe.. e su tempus benidore
Faghedi pius mannu e potente
Omine de custu continente.
Bonannu .. ti lu naro chin su core
Ma tue muntene isperas e salude.

martedì 29 dicembre 2015

intirinende












intirinende


Sa poesia ..amigos est direta
a chie coro abberit a s’aera,
‘ue bi current  frinas de ispera
e coglint totu cantu su ch' isetant.

Cussu colore ruju  ‘e tarda sera
coberit su chelu chena meta..
cando  sa luna 'alu est chieta
finas chi notte manna non s’acerat.

Non lassat dudas a chie l'at in coro
ca bidet  su chi sa natura dada..
s' imbelghet  in  sos bellos sentimentos

chi rendent  melmos friscos e cuntentos.

S' anima  dae sos pesos liberada
torrat sos benes a su logu issoro.

venerdì 25 dicembre 2015

sas rundas de Patada










sas rundas de Patada.


Non ti poto pinghere in mezoru
E mancu ponner vers’ in poesia
Nudda, che te…mancu fotografia
Dat assimizzu a unu chelu in s’ oru.
Milli e pius milli... boghes de unu coru
forsis ti poden dare s’ armonia...
o puru orchestra in dd’ una sinfonia
fagher de te su cuadru sonoru.
Custu manzanu t’apo 'alu miradu
comente faghio in pizzinnia...
su tempus passat
...a tie nudda lassat
restas comente sa menzus poesia.
raida 'e versos.. su coro m' atatas
'alu m'incantas e nde resto ammajadu

caddos multinos Mauro Puddori artista: ( G. Pira .. G. Montesu .. L. Cambiganu)

caddos multinos


Mauro Puddori artista:
"Il mio sogno, scrivere poesie belle come i miei dipinti, o almeno che somiglino un po a quelle bellissime di Peppe Montesu, o quelle di Lussorio Cambiganue quelle di Giovanni Pira, forse un giorno riuscirò, un sogno difficile da realizzarsi, un conto è la pittura e un'altra è la poesia, una faticaccia incredibile, non faticavo così nemmeno quando facevo il tagliapietre.."



Maureddu poeta ti disizas 
che a Pira, Montesu e Cambiganu.
 Ma su disizu tou no est vanu
 ca poeta ses già, non tind'abizas? 
Ca cando pintas cussas meravizas,
 sa poesia la giughes in manu, 
 ca essin gai bellas e perfetas
 solu si sos pintores sun poetas!...




Est poesia tottu su chi cantat
E chi aperit sas jannas de chelu
Mauru su chi pintas in su telu
Pius de sas paragulas ispantat
Si e colore sa tela s’ammantat
Intro e coro a tottu dat anelu
Ista sicuru chi est poesia
Chi su prinzellu iscriet ebbia



Lussorio Cambiganu ^^^^^^^^^
De poeta nd’ as s’ animu profundu
Comente de pitzinnu as su coro
Gai penseri tou vagabundu
Curret fatu sas siendas issoro
Sas musas chi chilcas las as in tundu
Chi ti dan cantu pedis pro ristoro
Sias cuntentu de cantu as in pista
Ca tue ses cumpletu.. un’ artista

Bona Pasca de Nadale










chin salude e cuntentu



B - os tio cherrer dare unu fiore
U - nigu, de colores naturales
O - lfanu dae tristu e chena males
N - ebidu che- a su prim’ amore

N - ados in custu modu verticale
A - ugurios chi essin dae core
T - antu bos porro rendende- bos onore
A - totu cantos de Pasc’ e Nadale
L - eadelos comente prenda siat
E - 'onzi ateru bene Deus bos diat.

Pedras chi faeddant

Pedras chi faeddant.. (Pattada.. strada romana di Badu ‘e Crasta) foto di GiorgioMaria Pala.

……. Sa vida sighit semper in  su mundu .. e su mundu semus nois ..‘alu!

Istradas chena cominzu e fine
Chi naschent intro su tempus passadu
Presente .. e su tempus benidore

Passizat subra sas pedras primores .
Nudda .. mai olvidu.. ilmentigadu
sas pedras chi faeddant .. in mudine.

Aecò..!












Aecò..!

Aecò !.. su Bambinu est torradu
a giaru de ojadas ..dae su bisu..
sa terra torrada est paradisu
comente ante omine fit tando.
"Forsis su ninnieddu- mi dimando -
est cussu chi mare at afogadu?"


Eccolo.. è ritornato il Bambino
al chiaro degli sguardi.. dal sogno
la terra ridiventa paradiso
come prima dell' avvento umano.
"Forse il Bambinello - mi chiedo -
è quello che ha affogato il mare?"

mercoledì 16 dicembre 2015

S’istadea














S’istadea


Un’istadea dae jau in muru
nd’ apo faladu,
fit frimma de seguru,
finas a cando tue non m’as dadu
musica ‘e ballu allegru a duru duru
e pessamentos malos c’as bogadu;
dae trint’annos de ruinzu falada
impare a cantaru issa fit apicada.

La lee a manu manca o a s’imbessa,
su ganzu .. su pirone e su piatu
paren in tiru che sa lana in tessa,
in ecuilibriu perfetu, che a ratu
de armidda areste e sonu ‘e murighessa
in chida santa o bagna c’apo fatu.
No b’at mamentu chi no iste in taca,
dae cando alenu tou, eo gito a faca.

Pesu e cuntrapesu uguales
torran giustos tribulias e gosos,
in piatu bi ponzo sos juales
a pirone poesia e vessos.
Sas cadenas de numeru sun tres,
d’onzuna mi allevian sos pesos,
cando fadiga o conca a mancu e te
faghet ischentiddare servu e re.

Perfeta sinfonia sonos d’incantu,
coglio su menzus fiore ‘e natura
de amistade tua nde fato vantu,
su passadu e presente tenzo in cura.
Isco chi eo no so eroe ne santu,
si pesso a tie però no b’ at paura
e tiro innanti ischende chi sa vida
mi dat tantu e s’animu m’ischidat.

Mischina zente chi no l’at cumpresu,
si lean pesos de garricos macos,
non lis cumpetit nen totu ne a mesu
pienan de dolores sos lacos.
Fatende finta de abbaidar’ atesu
no biden chi foltuna b’est a sacos
in domo issoro o in s’ighinadu;
pessat su ricu chi siat malefadadu.

E tue meravitza de natura
in grascia ‘e Deus e non li faghes pesu,
cust’istadea torrada a criadura
la pienas d’ ispera in cuntrapesu,
ca sos dolores ti dant vida dura,
sa dignidade paret furru inchesu.
Torrant totu sos contos in vida,
si fuint como, morte cheret timida.




 La stadera

Una stadera dal chiodo sul muro
ho disceso,
era lì di certo
fino a quando tu mi hai dato
musica da ballo allegro a duru duru
e mi hai tolto i cattivi pensieri;
era lì da trent’ anni arrugginita
insieme ad un cantaro era li, appesa.

La prenda con la mano sinistra o al contrario,
il gancio, il peso o il piatto,
sembrano in tiro come la lana in tessitura,
in perfetto equilibrio, come un il rametto
di timo selvatico, o suono delle cicale
nella settimana santa, o nel sugo preparato.
No esiste un momento che non sia in equilibrio,
da quando ho al mio fianco il tuo respiro.

Peso e contra peso sono uguali,
come lo sono le gioie e i dolori,
sul piatto metto le tribolazioni,
nel contra peso i versi della poesia.
Tre sono le catene di numero,
ognuna mi alleggerisce i pesi,
quando la fatica e la testa in tua assenza
fa scintillare sia il servo che  il re
Perfetta sintonia di incantevoli suoni,
raccolgo il più bel fiore della natura,
mi vanto della tua amicizia,
curo sia il passato che il presente.
So di non essere ne eroe ne santo,
se penso a te però non ho paura,
e vado avanti sapendo che la vita
mi da tanto e mi risveglia l’anima.

Poveracci coloro che non lo capiscono,
prendono  pesi di carichi da matti,
pur non necessitandone neanche a metà,
riempiono le vasche di dolori.
Fingendo di guardare lontano,
non vedono che la fortuna riempie i sacchi
a  casa loro o nel vicinato.
Anche il ricco crede di essere un disgraziato.

E tu meraviglia della natura,
sei nelle grazie di Dio, e non gli dai peso,
questa stadera ritornata giovane creatura,
la riempi di speranza nel contra peso,
perché il dolore ti rende dura la vita,
ma la dignità è ardente come un forno acceso.
Tornano tutti i conti in vita,
se scappano adesso, la morte fa paura.

martedì 15 dicembre 2015

Fiores de Sardigna










Fiores de Sardigna

Ciao .. fiore galanu che mancuna
Atzeta chi ti porre unu penseri
Unu coro istranzu e furisteri 
Chi furat raju ‘e lughe a sa luna.
Comente o proite sa fortuna
No ischit de distinu passitzeri
De cussu chi mirada gai ferit
E betat donz’ ispera totu in d’ una.
Su casu .. sa fortuna e su destinu
M’ at chelfidu donare sa dimora
E tue ses brotadu propiu inoghe
In terra de Sardigna .. bisu e boghe
Su sole chin sa luna a dogn’ ora
Mi paret de los gighere vicinu.

Su bisu de sos amantes.. (pittura di Uccia Spanò)

Su bisu de sos amantes.. (pittura di Uccia Spanò)
Soltos dae sa calura de su fogu
Contende ranos de manos in rena
Sa vista chi umbras bident apena
Nues d’ alenu pienant su logu
Totu paret in gosu.. no est giogu
ca coro e mente leat sa carena
ligados in aneddos de cadena
si peldent in chelos rujos e grogu

s' infinidu e s'orizzonte

s' infinidu e s'orizzonte
Chilcas die chin die
Cuss’ atimu ‘e gosu
Chi solu bides in segus de monte
Gai bido a tie
Coro meravitzosu
Chi s’ ispalghet atesu in s’ orizzonte
Ses nue e ses istella
Chi brillat semper bella
ma gighet dudas zeltas in sa fronte
cando benis a mie
su coro s’ abberit e si nde riet.