giovedì 10 settembre 2015

in morte de unu babbu.










in morte de unu babbu.


It’ est   chi  morit in su coro
Cando benit  a s’ ilboidare?
Comente casciafolte chin tesoro
Chi s’ idet  de isse mancare.
Sas giannas e sas giaes issoro
S’ abberin  pro poder   ospitare
Nessi   un’ umbra o  pagu s’ aizu
De  babbu chi at lassadu su fizu.

Ma isse  l’ at dadu  lugh’ e trigu
In cue semper est .. inie presente
Mai ch’ at a giumpare su giannile
Inue  paschet  s’ amore e su deghile
De vida sighit s’ andera lughente
chi  sinnu  sou l’ at dadu pro amigu.

in morte del  padre.

Cos’è che muore nel cuore
Quando esso si svuotai?
Così come una cassaforte
Che perde  il suo tesoro.
Le porte e le loro chiavi
Si  riaprono per poter ospitare
Almeno l’ombra o un po il ricordo
Del padre che ha lasciato il figlio.

Ma lui che gli  ha donato  luce  e  crescita
È  sempre  li.. ad esso  vicino
Mai  lascerà il giaciglio
‘ove pascola l’ amore e la bellezza
Segui di vita il cammino lucente
Che il suo senno  ti ha reso per amico.

mercoledì 9 settembre 2015

comare
















comare


“Comà ..  bidà mi l’azis sa pudda?
 a domo non torrat custu manzanu
intesa l’apo  deris.. oe nudda..
niune l’at bida in s’ ighinadu”
“Comà .. inoghe non che passat tudda
Siat in giaru che in su cuadu
Chi eo  non bida e  no intenda
Ma  nudda isco de custa vicenda.”

“Comà.. nademi tando unu pagu:
it’ est chi  b’at intro crachidende?
 Già recuidu est compare  Jagu
E  s’ ou dae peltusu nd’ est fatende?”
“nono est  sa machina chin s’agu
Chi pannos de a isse sun cosende
Pro cantu su frustanu nd’est tostu
Paret chi siat presente in su postu”

“impita tando sa sula chin pighe
Comente siat de pes su cosinzu
Tuddas impita.. e pustis lu gighes
A  giaru ‘e sa chima in sant’ Ainzu”
“Comà..  abberu naras o mi finghes
Su nadu non cumprendo ..nen su pinzu
Forsis.. su ch’ apo nadu m’as ispotzu
M’ imbias subr’ e su nodu 'e su rellotzu?”

“Pro cantu ti sia car’ e bighina
Tue mi cheres ‘alu coglionare
Compare Jagu m’at fatu moina
Cantu  poder  tue pudda  cuare
De issa tue nde faghes coghina
Ca  pessas  oe de t’ ilfamigare
Ma  .. si  sa mata  pienadu t’ as
No as pessadu a s’ ou de cras”




sabato 5 settembre 2015

Mama..
















Mama


No isco si so prontu a ti  rimare
in versos chi non ti torran su dadu..
proende  a bogare dae cuadu
su verbu chi declinat  “amare”.
Non bastat sole..luna e su mare
sa terra.. chelu e donzi  siddadu..
sas lagrimas chi apo lutiadu
pro ti poder  a tie tantu dare.

In coro tenzo  totu  cantu  as nadu
ch’ as fatu.. e chi m’as  ben’ imprimidu:
faeddu.. su perdonu e su sentidu
sa fide a su Segnore ‘e su criadu.
Ammento  chi a dimanda.. m’as nadu:
“poveru menzus de mal’ irrichidu”.
M’ intras in sa carena solu tue
inue non passat abba .. e nen nue.

Est beru..  totu torrat  in sa vida
su  tempus  inghiriat e torrat frimmu..
e tando de  a tie  lughet su sinnu
de contos  chi m’as fatu a s’ arveschida.
Milla ! sa poesia   est bessida
de fizzu sempr’ atesu e pagu dinnu..
Mama.. leami torra in bratzu
s'  imbiligu siat torra s’ allatzu.


Mamma  (trad. it)

Non so se son pronto a rimare
In versi ..che non rendono  il ricevuto
Provando a  togliere dal nascosto
Il verbo che declina “amare”
Non basta il sole.. luna ed il mare
La terra.. cielo e  ogni tesoro nascosto..
Le lacrime che ho versato
Per poterti  rendere tanto.

Nel cuore tengo quanto hai detto..
Fatto.. e che mi hai ben conferito:
la lingua sarda.. il perdono ed il sentimento
la fede nel Signore del creato.
Ricordo che alla mia domanda.. hai risposto:
“meglio povero.. che  ricco disonesto”
Mi entri nel corpo solo tu
‘ove non s’ infiltra l’ acqua e non passa la nuvola.

E’ vero.. tutto torna nella vita
Il tempo gira e si ferma
Dunque di te  ..  luccica il senno
Dei racconti che mi facevi all’ alba.
Ecco! La poesia è nata
Da un figlio sempre lontano.. e poco degno.
Mamma.. prendimi ancora in braccio

E l’ ombelico sia nuovamente  l’ allaccio.

Cala Luna (Dorgali) foto di Rino Palitta

Cala Luna (foto di Rino Palitta)

Ite bella chi ses.. ite fortuna
D’ esser in custa terra collocada
Amore.. chi m’as dadu a sa mirada
A prima ‘ia..t’ ap’ idu Cala Luna.
Che te .. non b’at nudda nen mancuna
Chi potat esser  tie  paragonada
Un’  Idea celeste t’at frommada

Pro essere solu tue..  e sol’ una.

Shikanu artista

A  Shikanu e basta

Pro te manos de oro non b’at versu
Chi potat s’ arte tua pinzellare
Tot’ ischis tue bene presentare
Segretos e friguras d’ universu
S’ istintu de su bellu .. mai persu
L’ impitas in s’ anìma ‘e cossolare
Manos chi suetàn sa bona pasta
Diligas.. sun sas tuas “Shikanù e basta


coile

coile

Bisura de rinuntzias deghìle
Però tempus e mente at suberadu
‘alu inoghe ammentu rispetadu
Sa domo ‘e su pastore.. su coile
Nudda bi restat de su mundu vile
Ch’ illudet de lughes su criadu
Pustis s’ agatat solu e affamigadu
E pessat .. menzus una vida umìle

iscampiende ammentos














iscampiende ammentos

Pustis d’ aer su riu atraessadu
Brinchende dae nodu a pedra lada
Tra bolos altos e calchi istrumpada
Abbelzo s’ isperaglia a su passadu:
Ammento cando 'alu chitulanu
de vida chi non fit bida nen nada
gioghende.. totu fit a s’ ispessada
imbentos..e mundu gighio in manu.
Currende fatu s’ ae e sos bentos
Pariat de los poder dominare
Aculzu già prima de los giamare
Fin totu: sos disizos et cuntentos
Mai a cumpanzia sos lamentos
Pedio de mi benner agatare
Ischio chi fit menzus isetare
D’ ispender siat tempus che talentos.
Ma cantu in cussu tempus fit diciosa
S’ andera de sa vida fetiana
Si pagu abberio sa ventana
D’ aera frisca..e tantu donosa
Sos nuscos e colores de sa rosa
Cuss’ abba frisca dae sa funtana
Sos frutos chi sos arbores nos dana..
Totu bi fit cue.. meravitzosa !!