sabato 12 dicembre 2015

Piata Funtana 12 'e Nadale de su millenoighentosessantanoe












Piata Funtana 12 'e Nadale de su millenoighentosessantanoe

Su zocu de su doigh’ e Nadale
de su noighentosessantanoe..
Milano... in sa piata centrale.
sa Funtana chi pianghet 'alu oe.

In forzas de su buju e de su male.
ant fatu de s’ umanu.. malu proe:
Maleitos !! ant postu cussa bomba
chi 'alu in sos cherveddos nos rimbombat.

venerdì 11 dicembre 2015

De grascia










De grascia ‘onzi domo siat piena.

Adiosu annu luego ilmentigadu
pagos t’ant a muntenner in su coro..
forsis sa gulpa chi t’ an riselvadu
no est propiu sa tua, ma s’ issoro.
Restat memoria de malefadadu
ch’ at bendidu de vida su tesoro..
sas artes, sas isperas de sa vida
sunt soltas che nie bianca nida.
S’ est beru chi pustis torrat calore
a segus de sa note tempestosa..
iseto chi cust’annu benidore
nde boghet lughe bona dae sa losa.
Chi siat de 'onzi bene trazadore
a chie pius bisonzat sa cosa..
de connoscher sa die mai bida
in paghe e serenu siat cumprida.
S’ isetu no est cussa pretesa
d’ aer su chi disizat sa vista..
nudda chi diat sa vana richesa
a mastru de carriera e arrivista.
Unu pagu de briu a sa carena
de grascia ‘onzi domo siat piena.

mercoledì 9 dicembre 2015

Cando mi frimmo...











Cando mi frimmo…


Cando  mi frimmo  su sero pasende
abbaido  s’orizonte  chi est  cue,
e-i su sole chi  s' est imbelghende
in segus  de sos montes e   una nue;
s’aera  paret, a fogu brujende
 ischentiddas  d’isteddos  fue fue,
luego s’acerat sa luna
e mi saludat  “a tie bona fortuna”.

Est tando..  chi  eo tot’ in d’ una
m' intendo de su mundu imperadore,
sa mente de miseria geuna
e in coro no bi carpit    dolore .
Ingiustiscias no nde bido mancuna
isoltas in  natura.. e in  amore,
totu mi paret fatu a pinzellu
su mundu.. dae sa manu 'e Rafaellu.

Ue arrivit  forza  ' e fantasia
si bivent dies chena tempus malu..
totu  paret su mundu in armonia

est tando chi lu coglio in poesia

Posca de meda tempus, pesso 'alu
chi 'etzesa .. est paris a pitzinnia.

sabato 5 dicembre 2015

sa forza de sa poesia













sa forza de sa poesia


Una poesia de poder donare
A totu sos chi la gighen in coro
A cussos chi non poden istrinare
Cussos bellos sentidos issoro
A chie cheret su mundu abbratzare
E diant rinunziare a totu s’ oro
Pro fagher de sa vida cosa bella
E bider note giara e sas istellas
Custa sa forza de sa poesia
Chi falat funguta in sas intragnas
Pustis nde pigat lezera a galla
E bolat pius frusca de sa balla
Che pigat in chima de sas muntagnas
Pro bider totu.. ma bider ebbia.

undas de mare..

undas de mare..

Cando sa mente as acuntentare
Su pasu ti torrat a pes e coro
Tue chi ses chilchende su tesoro
Pro poder che a isse poi brillare
Forsis lu chilcas in undas de mare
A sero cando lughent de s' issoro
In versos de sa luna ti coloro
Sos ojos .. pro poder su mundu amare.

zente sarda


















Zente sarda


Bennid’ est  s’ora  de nde faeddare
Si  semus  populu   ‘e bona carena,
o puru  nos si pijat sa piena
de cussu  riu  ch’ est  pro   iscasciare.
Seculos  medas passados in pena
isperiende  zente dae mare,
chi fatu  ‘e s’insoro  navigare
amus  peldidu  totu  in donz’ ilmena.

Semus o no , de antigu connotu
fatu 'e  tribulias e  ingannos??
Si dae fora isetamus  sos dannos
amus a pelder  su destinu totu.
Cand' est chi samunamus  pannos
in abbas  chi coglimus a fiotu,
pulimus issos  dae su corrutu
ch’ intristit  sa Sardigna dae annos.?

‘Ue che sun  finidas  sas ideas
de  una  terra antiga  in mes’ e mare,
chi paret fat’ aposta pro istare
insula  ‘e  sole  e chena peleas?
Tio cherrer un’ iscut’ ammentare
sos sacrifizios e sas cosas feas,
sas inzustiscias  e  totu sas  begas
chi amus bidu  semper  dominare.

Como est ora  de nde la finire:
Sas lanas, sas  chimeras  chena fine,
bijones chena  cabu e su machine
chi prim ‘e nascher  cheren aultire.
Truncamus  sas cadenas de mudine
ca  dignidade devet  fiorire,
mai s’ acunortu devimus pedire
chin sa “O” manna giamamus  s’ Omìne.

Naro: “ a fora totu  zente indigna”
dae su podere ch' at fatu sa colza,
ch’ idet sol’ una manigadolza
 cumone fatu tota  sa Sardigna.
Leamuche sa caus’ e s’ilgonza
e su malcu chi male ‘alu nos signat,
gia dimustradu at cando s’impignat
chi  finas ’arriu in caminu s’aconzat.

giovedì 3 dicembre 2015

Faeddu connotu.


















Faeddu connotu.

Tantos faeddos e tantos sos usos
Paret unu mannu continente
E puru una sola est sa zente
abboighende contra sos abusos.
De custa terra su cor’ e sa mente
nos narant: “non siedas meda illusos”
d’ aer pro sempre sa domo abitadu
ca peldere si podet .. coidadu.

De dannu podet esser su presumu
d’ aer fatu su garu in custa roca,
s’ ammentu non bi restat isculpidu

si non si contivitzat su sentidu.

Retzida no est grascia chi nos tocat
si faeddu connotu andat in fumu.